GELOOF, HOOP EN MOEILIJKHEDEN

Bij mijn vorige blog heb ik jullie verteld over mijn tegengekomen trots- en frustratiegevoel. Als je het nog niet hebt gelezen, check het nog ff. Dat blog heeft mij laten denken aan de relatie tussen frustratie en een nieuw begin na het lijden, het onderwerp dat ik heb aangesneden in januari. Als je mij vraagt, is in lijden niet alleen pijn en verdriet maar soms ook onbegrip en frustratie. Dit omdat er een verschil is tussen de huidige situatie en hoe je het graag zou willen. Het is deze frustratie dat maakt dat je ook een bozig gevoel kan krijgen. Wat we van boosheid weten, is dat het gepaard gaat met allerlei lichamelijke reacties. Lichamelijke reacties zoals, snelle hartkloppingen, snelle ademhaling en verhoogde adrenaline. Je lichaam staat gereed om in actie te komen. Hoezo? Waarvoor? Om je gewenste situatie te bereiken, natuurlijk! Je gewenste situatie is je hoop. Daar wil je je voor inzetten. Dat is wat je wilt bereiken. Het kunnen bereiken van je gewenste situatie vraagt daardoor geloof.  

Geloof is “de absolute zekerheid dat onze hoop ook werkelijkheid wordt en het is het bewijs van dingen die wij niet kunnen zien.”(Hebreeën 11:1). Ha! Dat is wat! Absolute zekerheid… Hoe kan je absolute zekerheid hebben? Dat lijkt mij een hele klus, want al snel komen onzekerheid en twijfel om de hoek kijken. Als ik naar het verhaal van Job kijk, dan klinkt hij wel alsof hij die absolute zekerheid had dat deze ellende niet het einde voor hem zal zijn. Dat hij uiteindelijk een mooi einde zal hebben. Hij zegt: “Want ik weet dat mijn Verlosser leeft en dat Hij tenslotte met zijn voeten op de aarde zal staan. En nadat mijn huid van mij is afgevallen en mijn lichaam zal zijn vergaan, zal ik toch God mogen zien. Ja, ik zal Hem zelf zien, niet iemand anders; met mijn eigen ogen. O, wat verlangt mijn hart daarnaar!” (Job 19: 25,26).  

Nou, zijn hoop was niet per se dat het nu allemaal ineens beter zal gaan. Zijn geloof was meer zoiets als “hey, ik heb geen idee hoe dit zal gaan. En misschien blijf ik nog lang in deze rottigheid, maar hoe dan ook moet het op gegeven moment stoppen. Want ik heb een Verlosser, die mij niet vergeet en die mij zal redden.” Lees je dat ook tussen de regels? Perspectief hebben op de ultieme verlossing/ultieme vreugde? Hmmm… Wat leer ik uit dit perspectief? Ten eerste dat we de ellende (pijn, verdriet, frustratie) niet als een losstaand iets moeten zien, maar als onderdeel van een veel groter geheel. Focus op het groter geheel in plaats van deze momentopname. Ten tweede dat de ellende niet voor eeuwig zal duren, ook al voelt het zo als we erin zitten. De ellende moet tot een einde komen, vroeg of laat, omdat we een Verlosser* hebben die in actie zal komen. Misschien zelf wel nadat ik dood ben, maar dat er actie komt, is zeker. Het eindigt niet zo.** Ten derde het feit dat ik een Verlosser heb, die onafhankelijk van mij of mijn ellende is, maakt dat mijn hoop op een stralend toekomst absoluut zeker kan zijn.  

Hey! Zo dus! Maar nu in de praktijk…Mooi beredeneert, maar… Er komen zoveel vragen in mij op. Waarschijnlijk in de jouwe ook. Wat is het groter geheel? Hoe kan ik mijn perspectief veranderen? Hoe hou ik het vol? Deze vragen moeten we nog aanpakken. Maar we beginnen het proces van ‘een nieuw begin na het lijden’ wel te snappen! In de tussentijd blijven we bonzen!  

4 maart 2016
Gladys Brinckman-Reigina
Psycholoog & Pedagoog

 

*Verlosser, verwijst naar God. Zoals je weet geloof ik in God. Misschien jij ook of misschien jij niet. Als niet, dan wil ik je niet afschrikken en wil ik zeker niet dat je denkt dat dit dan niks voor jou is. Want wie weet welke inzicht jij zult krijgen door in ieder geval de blog wel te lezen en te volgen.  

**Je denkt misschien: Is de dood niet het einde? Nee, zo zie ik het niet. Maar dat is een ander onderwerp. Kom ik misschien een keertje op terug. 

 

Na Papiamentu
Den mi blog anterior mi a konta bosnan di mi enkuentro ku e sentimentunan di orguyo i frustrashon. Si bo no a lesele ainda, check e. E blog ei a pone mi pensa kiko e relashon ta entre frustrashon i un komienso nobo, e topiko ku mi a toka den yanüari. Si bo mester puntra ami, den sufrimentu no tin solamente doló i tristesa, pero tin bes tambe inkomprenshon i frustrashon. Esaki ta dor ku tin un difenrensia entre e situashon na es momentunan aki i kon bo lo ke pa e ta. Ta e frustrashon aki ta pone ku bo lo por tin un sentimentu di rabiá. Loke nos sa di rabiá ta ku e ta bai akompañá ku diferente reakshonnan den bo kurpa. Reakshonnan manera  batimentu di kurason duru, halamentu di rosea lihé i un oumentashon di adrenalina. Bo kurpa ta pará kla pa bai den akshon. Dikon? Pakiko? Ma ta klaro, pa realisá e situashon tan desea! Bo situashon desea ta bo speransa. Pa esei bo lo ke hasi bo esfuerso pe. Esei ta loke bo ke yega na dje. Pa yega na bo situashon desea bo mester di fe.

Fe “ke men ku nos ta sigur di kosnan ku nos ta spera di risibí i ku nos ta konvensé di e realidat ku nos no ta mira.” (Hebreonnan 11:1). Hm! Esei si ta un kos! Ta sigur, pues ta komplemente sigur… Kon bo por tin un siguransa firme? Esei ta parse mi henter un kos, pasombra insiguransa i duda ta enkontra bo den skina. Ora mi wak na e historia di Job, e ta parse ku e si tatin e siguransa firme ei. Ela bisa: “Ma mi sa ku mi Redentor ta bibu i ku al fin i al kabo E ta lanta para. Mi deseo ta di mira Dios, tanten ku mi tin karni na mi kurpa ainda, ounke a destrosá mi kueru di e forma akí, mi lo mir’É mi mes, ku mi propio wowo, no pa niun otro hende bin konta mi. Mi kurason ta kima di ansiedat!” (Job 19: 25, 26, 27).

Wel, su fe no tabata nesesariamente ku tur kos lo bira bon diripientemente. Su fe tabata mas algu asina aki “hey, ami no tin ningún idea kon e kos aki lo kana. I kisas mi lo ta den e tempu trabahoso aki pa largu tempu, pero kon ku bai bini e tin ku stop na dado momento. Pasombra mi tin un Redentor, ku lo no lubida i mi lo reskata mi.” Bo tambe ta lesa esei tussen de regels? Perspectiva riba e redenshon último/ goso último? Hmmm... Kiko e perspectiva aki ta siña mi? Pa prome ku miseria (doló, tristesa, frustrashon) no mester wordu mirá komo algu pará riba su mes, pero komo parti un totalidat. Focus riba e totalidat i no riba un momento aki so. Na di dos luga ku miseria no lo dura pa semper, aunke e ta sinti asina ei ora ku nos ta den dje. Miseria mester yega na su fin, tardi of trempan, pasombra nos tin un Redentor* ku lo bin den akshon. Kisas asta después ku mi muri, pero ku akshon lo bini, ta sigur.** Na di tres luga e echo ku mi tin un Redentor, ku ta independiente di mi i mi situashon, ta pone ku mi fe den un futuro lombrante por ta kompletamente sigur.

Hey! Pues asinei! Pero awor den praktika… Bon pensá, pero… Tin tantu preguntanan ta bin den mi kabes. Muy probablemente den esun di bo tambe. Kiko ta e totalidat? Kon mi por kambia mi perspektiva? Kon mi por perseverá? E preguntanan aki nos tin ku trata ainda. Pero nos ta kuminsando di kompronde e proceso di ‘un komienso nobo después di sufrimentu’! Entretantu nos ta keda bonz!

4 maart 2016
Gladys Brinckman-Reigina
Sikólogo & Pedagogo

 

*Redentor, ta referí na Dios. Manera bo sa ami ta kere den Dios. Kisas abo tambe of kisas no. Si no ta asina, mi no lo ke spanta bo i sugur lo mi no ke bo pensa ku e ora ei esaki no ta nada pa bo. Paso nos no sa kua bista lo bo haña si bo toch lesa i sigi e blog.

**Bo ta pensa kisas: Morto no ta e final? No, mi no ta mírele asina ei. Pero esei ta otro topiko. Kisas mi lo trata esei un otro bes.

Schrijf je gratis in op de mailinglijst Unibonz4You. Besproken thema's: familie(relaties), doorgaan in het leven en eigenwaarde. Draag ook bij door je vragen en interesses door te geven!

* indicates required